Anlaşmalı Boşanma

0
24

Anlaşmalı boşanma, en kısa tanımıyla eşlerin boşanmanın parasal ve çocukların durumuna ilişkin her konuda mutabık kalarak boşanmaları anlamına gelmektedir.
Anlaşmalı boşanmanın ilk şartı tarafların , en az 1 yıldır evli olmasıdır. Bir başka ifade ile dava açıldığı tarihte evlenme tarihinin üzerinden 1 sene geçmiş olmalıdır.

Burada Medeni Kanunumuz aileyi koruyucu şekilde tavır almış ve 1 seneden az süren evlilikler için anlaşmalı boşanma uygulamasını kabul etmemiştir. Bu konuda kanunun amacı yeni evlilerin birbirini tanıması için zamana ihtiyaç duyacakları gerçeği olmuştur. Eğer hakim tarafların dava açıldığı tarihte 1 seneden az ev olduklarını tespit ederse Anlaşmalı boşanma ya dayalı davayı reddedecektir. Ancak 1 yıldan az süreli evlilikleri devam etmiş taraflar , anlaşmalı boşanma dışındaki boşanma sebeplerine mesela şiddetli geçimsizliğe dayanabilirler. Ancak bu durumda dava , anlaşmalı boşanma değil , çekişmeli boşanma davası olur.

Anlaşmalı boşanmanın ikinci önemli şartı , eşlerin birlikte dava açması veya bir eşin açtığı davayı diğer eşin kabul etmesidir. Buna göre eşler birlikte karar alarak ve bir dilekçe ile müracat ederek anlaşmalı boşanma davası açabilirler. Bir başka ihtimal de eşlerden biri anlaşmalı boşanma veya başka bir boşanma sebebine dayanarak dava açar ve diğer eş bu davayı hakim huzurunda kabul ederse bu da anlaşmalı boşanma olarak kabul edilir. Anlaşmalı boşanma için tarafların her konuda aynı talepte bulunmaları gerekir. Taraflar , boşanma , velayet , nafaka , tazminat , ziynet eşyaları , mal varlıkları ve diğer konularda fikir ve talep birliği içinde olmalıdırlar. Şayet her konuda aynı talepte bulunmazlar ise bu anlaşmalı boşanma olarak tanımlanamaz.

Bir önceki yazımız olan Anlaşmalı Boşanma başlıklı makalemizde Anlaşmalı Boşanma ve Boşanma hakkında bilgiler verilmektedir.

0 0 oylar
Sizce kaç yıldız?
Abone Ol
Bildir
0 Yorum
Inline Feedbacks
Tüm yorumları gör